Het moet gezegd: in de Verenigde Staten is het altijd al makkelijker geweest om een pilotenlicentie te behalen of om een toestel op de markt te brengen of zelf te bouwen.

Zeker met de LSA - 'Light Sport Aircraft' - is de drempel voor vrijetijdspiloten er nog verlaagd, en het heeft een sterke boost gegeven aan de luchtvaartindustrie. De LSA reglementering bewijst een zeer werkbaar systeem te zijn waarbinnen de constructeurs zich zelf certifiëren, en waarbinnen de licentie-vereisten sterk vereenvoudigd zijn ten opzicht van een privaat pilootlicentie. Het blijkt dat deze regelgeving zeer goed tegemoed komt aan de duizenden die enkel geïnteresseerd zijn om in hun vrije tijd de vleugels uit te slaan.

Gelukkig is m'n in Europa niet stil blijven zitten. De EASA - het 'European Aviation Safety Agency' - is momenteel aan het werken aan een set van regels betreffende de ELA - het 'European Light Aircraft'. De voorstellen van het EASA staan momenteel online op haar site (klik hier om ze te lezen), en er is zelfs inspraak mogelijk! Op deze manier kunnen piloten mee bepalen welke richting de toekomstige reglementering uitgaat. In praktijk zijn natuurlijk ook onze vaste vertegenwoordigers zoals de nationale aeroclubs en 'European Airsports' van dichtbij hierbij betrokken.

Er zullen in de toekomst een aantal klassen van lichte vliegtuigen bijkomen.

In de eerste plaats zullen de ULM's, met een maximale massa van minder dan 450 kilogram, blijven bestaan. De EASA behandelt in haar regelgeving deze categorie niet aangezien ze beschouwd wordt als nationale materie.

Daarboven komen LSA's met een maximale massa van 600 kilogram. Andere beperkingen zijn dat er maximaal twee inzittenden mogen zijn, en dat de overtreksnelheid maximaal 45 knopen mag zijn. Van een maximale cruisesnelheid (120 knopen in de Amerikaanse LSA) is op het eerste zicht geen sprake.

Vervolgens komen er de ELA1 ('European Light Aircraft 1') en ELA2 met een maximale massa van respectievelijk 1000 kilogram en 2000 kilogram.

Voor de ESA1 en 2 zijn er een aantal zaken opgesomd die het certifiëringsproces moeten vereenvoudigen, en uniform moeten maken over de verschillende lidstaten.

FCL

Ook rond de certifiëring van piloten is er één en ander in beweging. Het voorstel van regelgeving (dat je hier kan lezen) is met z'n 647 pagina's heel wat uitgereider dan dit voor de certifiëring van de toestellen. Het interessantste element is misschien wel dat er een LPL - 'Leisure Pilot License' - is voorzien. Dit moet toelaten op een eenvoudiger manier een pilotenlicentie te behalen voor vliegtuigen tot 2000kg. Men mag maximaal 3 passagiers meenemen, en het zal zelfs mogelijk zijn om op een LPL een 'night rating' te behalen!

Een bevoegdverklaring om te vliegen op instrumenten is niet mogelijk met een LPL, maar zal wél mogelijk worden met een PPL. In de Verenigde Staten is dat momenteel reeds het geval, en dit wordt over het algemeen als een minimum aanzien om te weten wat gedaan indien men onverwacht slecht weer tegen komt, en het te laat is om om te keren.

Waar op gelet moet worden is dat ook voor zweefvliegpiloten een LPL voorzien is. Hopelijk gaat dit niet betekenen dat het huidige soepele systeem van de federaties op de helling komt te staan. Zeker in België is immers bewezen dat dit zeer goed en veilig werkt!

Een andere zaak die nog niet meteen duidelijk is, is wat de overgangsmaatregels zijn voor bijvoorbeeld de zweefpiloten.

... en wat denken de flyforfun-lezers van de nieuwe regels? Geef je mining in de comments, of nog beter, stuur ze direct naar de Belgian Aeroclub of het EASA.